Ang Pagmamahal sa mga Ṣaḥābah: Ang Unang Henerasyon

Paksa: Ang katayuan ng mga Ṣaḥābah sa Qurʾān at Sunnah, ang pagbabawal sa paglait sa kanila, at kung bakit ang kanilang pag-unawa ang batayan ng tamang pagsunod sa Islām

UNANG KHUTBAH

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي اخْتَارَ لِنَبِيِّهِ أَصْحَابًا رَضِيَ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ، وَجَعَلَهُمْ خَيْرَ الْقُرُونِ، وَأَمَرَنَا بِاتِّبَاعِهِمْ بِإِحْسَانٍ، وَتَوَعَّدَ مَنْ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ.

وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا، وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ.

وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ الطَّيِّبِينَ، وَأَصْحَابِهِ الْغُرِّ الْمَيَامِينِ، وَسَلَّمَ تَسْلِيمًا كَثِيرًا.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ﴾ [آلُ عِمْرَانَ: ١٠٢]

﴿وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ﴾ [التَّوْبَةُ: ١٠٠]

أَمَّا بَعْدُ: فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ ﷺ، وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ.

Mga kapatid kong Muslim, mga lingkod ng Allah,

Isipin ninyo: paano dumating sa atin ang Qurʾān na binabasa natin ngayon? Paano natin nalaman kung paano magdasal, mag-ayuno, at mag-Ḥajj? Paano natin nalaman ang mga hadith ng Propeta ﷺ?

Ang sagot: sa pamamagitan ng isang henerasyon ng mga lalaki at babae na nakasama ng Propeta ﷺ, nakarinig sa kanya, nakakita sa kanya, at nagdala ng kanyang mensahe sa buong mundo. Sila ang mga Ṣaḥābah.

Ipinaliwanag ng mga ulama, gaya ni al-Ḥāfiẓ Ibn Ḥajar sa kanyang aklat na al-Iṣābah, na ang Ṣaḥābī ay ang sinumang nakatagpo sa Propeta ﷺ habang naniniwala sa kanya, at namatay sa Islām. Pinili sila ng Allah. Kung wala sila, wala tayong Islām ngayon.

Ngayong araw, kilalanin natin ang kanilang katayuan, kung bakit natin sila iniibig, at kung bakit ang kanilang pag-unawa ang batayan ng tamang pagsunod sa Islām.

Ang Patotoo ng Allah sa Kanila

Pakinggan natin muli ang ayah na binasa ko sa simula:

"At ang mga nauna at una sa mga Muhājirūn at Anṣār, at ang mga sumunod sa kanila nang may kabutihan, nalugod ang Allah sa kanila at nalugod sila sa Kanya, at naghanda Siya para sa kanila ng mga hardin na dinadaluyan ng mga ilog sa ilalim nito, mananatili sila roon magpakailanman. Iyan ang dakilang tagumpay." (At-Tawbah 9:100)

Dahan-dahan nating unawain ito.

Binanggit ng Allah ang tatlong pangkat. Una, ang Muhājirūn, ang mga lumikas mula sa Makkah, na iniwan ang kanilang mga tahanan, kayamanan, at pamilya alang-alang sa Allah. Ikalawa, ang Anṣār, ang mga taga-Madīnah na tumanggap sa kanila at nagbahagi ng lahat ng mayroon sila. At ikatlo, alladhīnat-tabaʿūhum bi-iḥsān, ang mga sumunod sa kanila nang may kabutihan.

Mga kapatid, ang ikatlong pangkat ay bukas para sa atin. Maaari tayong mapabilang sa mga kinalugdan ng Allah, ngunit may kondisyon: bi-iḥsān, sumusunod sa kanila nang may kabutihan, nang tama, at nang walang paglihis.

At pansinin ang salitang raḍiyallāhu ʿanhum, "nalugod ang Allah sa kanila." Ito ay patotoo mula sa Allah, na nakaaalam ng mga puso at ng hinaharap. Kaya kapag binabanggit natin ang isang Ṣaḥābī, sinasabi natin ang "raḍiyallāhu ʿanhu," dahil sinabi mismo ng Allah na nalugod Siya sa kanila.

Ang Paglalarawan sa Kanila

At inilarawan sila ng Allah sa dulo ng Sūrat al-Fatḥ:

﴿مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ﴾

"Si Muḥammad ay Sugo ng Allah, at ang mga kasama niya ay matatag laban sa mga hindi naniniwala, maawain sa isa't isa. Makikita mo silang yumuyuko at nagpapatirapa, hinahanap ang kagandahang-loob mula sa Allah at ang Kanyang pagkalugod. Ang kanilang tanda ay nasa kanilang mga mukha mula sa bakas ng pagpapatirapa." (Al-Fatḥ 48:29)

Ruḥamāʾu baynahum, maawain sa isa't isa. Hindi sila nag-aagawan, hindi nagsisiraan, at hindi nag-iinggitan. Ganito ang mga Ṣaḥābah sa isa't isa.

At sa dulo ng ayah na ito, sinabi ng Allah na pinalaki Niya sila tulad ng isang pananim

﴿لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ﴾,

"upang magalit sa kanila ang mga hindi naniniwala." Binanggit ni Imām Ibn Kathīr na mula sa ayah na ito ay hinango ni Imām Mālik (raḥimahullāh) na ang sinumang may galit sa puso laban sa mga Ṣaḥābah ay nasa malaking panganib, dahil ang galit sa kanila ay inilarawan ng Allah bilang katangian ng mga hindi naniniwala.

Ang Kanilang Sakripisyo

Upang maunawaan natin kung bakit sila dakila, tingnan natin ang ilan sa kanilang ginawa.

Nang hikayatin ng Propeta ﷺ ang mga tao na magbigay ng ṣadaqah, sinabi ni ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb (raḍiyallāhu ʿanhu) sa kanyang sarili: "Ngayon ko mauunahan si Abū Bakr." Dinala niya ang kalahati ng kanyang kayamanan. Tinanong siya ng Propeta ﷺ: "Ano ang iniwan mo para sa iyong pamilya?" Sinabi niya: "Ang katulad nito." Pagkatapos ay dumating si Abū Bakr dala ang lahat ng kanyang kayamanan. Tinanong siya: "Ano ang iniwan mo para sa iyong pamilya?" Sinabi niya: "Iniwan ko sa kanila ang Allah at ang Kanyang Sugo." At sinabi ni ʿUmar: "Hindi ko siya mauunahan kailanman sa anumang bagay." (at-Tirmidhī, blg. 3675. Ḥasan.)

Nang ihanda ang hukbo para sa Tabūk, sa panahon ng matinding kahirapan at init, nagbigay si ʿUthmān ibn ʿAffān (raḍiyallāhu ʿanhu) ng napakalaking halaga upang tustusan ang hukbo. Sinabi ng Propeta ﷺ: "Wala nang makapipinsala kay ʿUthmān anuman ang gawin niya pagkatapos ng araw na ito." (at-Tirmidhī, blg. 3701. Ḥasan.)

At nang dumating ang mga Muhājirūn sa Madīnah na walang dala, pinagkapatiran sila ng Propeta ﷺ sa mga Anṣār. Sinabi ni Saʿd ibn ar-Rabīʿ, isa sa mga Anṣār, sa kanyang kapatid sa Islām na si ʿAbd ar-Raḥmān ibn ʿAwf: "Ako ang pinakamayaman sa mga Anṣār. Hahatiin ko ang aking kayamanan sa dalawa, at kalahati ay sa iyo." Ngunit sinabi ni ʿAbd ar-Raḥmān: "Pagpalain ka nawa ng Allah sa iyong pamilya at kayamanan. Ituro mo na lamang sa akin kung nasaan ang palengke." At nagtrabaho siya hanggang yumaman. (al-Bukhārī, blg. 2049, 3780.)

Mga kapatid, ito ang mga taong pinag-uusapan natin. Ang isa ay nagbigay ng lahat. Ang isa ay nag-alok ng kalahati ng kanyang kayamanan sa taong ngayon lang niya nakilala. At ang isa ay tumanggi sa alok at nagsikap sa sariling pawis.

Ang Pinakamabuting Henerasyon

Kaya sinabi ng Propeta ﷺ:

«خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ»

"Ang pinakamabuting tao ay ang aking henerasyon, pagkatapos ay ang mga sumunod sa kanila, pagkatapos ay ang mga sumunod sa kanila." (Isinalaysay ni al-Bukhārī, blg. 2652, at Muslim, blg. 2533, mula kay Ibn Masʿūd.)

Ito ang tatlong henerasyon ng Salaf aṣ-Ṣāliḥ: ang mga Ṣaḥābah, ang mga Tābiʿīn, at ang mga Atbāʿ at-Tābiʿīn. Kaya ang manhaj ng Salaf ay hindi bagong grupo, partido, o organisasyon. Ito ay ang pagsunod sa Qurʾān at Sunnah ayon sa pag-unawa ng pinakamabuting henerasyon na pinatunayan mismo ng Propeta ﷺ.

Huwag Ninyong Laitin ang Aking mga Kasama

Isinalaysay ni Abū Saʿīd al-Khudrī (raḍiyallāhu ʿanhu) na nagkaroon ng alitan sa pagitan ni Khālid ibn al-Walīd at ni ʿAbd ar-Raḥmān ibn ʿAwf, at nakapagsalita si Khālid ng masakit laban kay ʿAbd ar-Raḥmān. Sinabi ng Propeta ﷺ:

«لَا تَسُبُّوا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِي، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَوْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا، مَا أَدْرَكَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلَا نَصِيفَهُ»

"Huwag ninyong laitin ang sinuman sa aking mga kasama. Sapagkat kung ang isa sa inyo ay gumastos ng gintong kasinlaki ng bundok ng Uḥud, hindi nito maaabot ang isang dakot (mudd) na ginastos ng isa sa kanila, ni ang kalahati nito." (Isinalaysay ni Muslim, blg. 2541; tingnan din al-Bukhārī, blg. 3673.)

Pag-isipan ninyo ito, mga kapatid. Si Khālid ibn al-Walīd ay isang Ṣaḥābī rin, ang tinawag na Sayfullāh, ang Espada ng Allah. Ngunit dahil si ʿAbd ar-Raḥmān ay naunang yumakap sa Islām, noong mahina pa ito at puno ng panganib, sinabihan ng Propeta ﷺ si Khālid: ang iyong bundok ng ginto ay hindi aabot sa isang dakot na ibinigay niya noon. Kung ganito ang sinabi sa isang Ṣaḥābī na nagsalita laban sa isa pang Ṣaḥābī, paano pa kaya tayo, na dumating pagkalipas ng labing-apat na siglo?

Kaya sinasabi ng mga ulama ng Ahlus-Sunnah, gaya ng nakasaad sa al-ʿAqīdah aṭ-Ṭaḥāwiyyah ni Imām Abū Jaʿfar aṭ-Ṭaḥāwī: "Iniibig namin ang mga Ṣaḥābah ng Sugo ng Allah ﷺ. Hindi kami nagmamalabis sa pag-ibig sa sinuman sa kanila, at hindi kami tumatalikod sa sinuman sa kanila. Kinamumuhian namin ang sinumang kumamuhi sa kanila at bumanggit sa kanila nang hindi mabuti. At hindi namin sila binabanggit maliban sa kabutihan. Ang pag-ibig sa kanila ay dīn, īmān, at iḥsān, at ang pagkamuhi sa kanila ay kufr, pagkukunwari, at paglampas sa hangganan."

At itinuro sa atin ng Allah ang du'a para sa kanila, pagkatapos banggitin ang mga Muhājirūn at Anṣār:

﴿وَالَّذِينَ جَاءُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ﴾

"At ang mga dumating pagkatapos nila ay nagsasabi: Aming Panginoon, patawarin Mo kami at ang aming mga kapatid na nauna sa amin sa īmān, at huwag Mong ilagay sa aming mga puso ang anumang galit sa mga naniwala. Aming Panginoon, tunay na Ikaw ay Mahabagin, Maawain." (Al-Ḥashr 59:10)

Ito ang posisyon natin, mga kapatid: hindi panlalait, kundi du'a. Hindi galit, kundi pagmamahal.

Ang mga Ina ng mga Mananampalataya at ang Ahl al-Bayt

At kasama sa mga Ṣaḥābah na iniibig natin ang mga kababaihan. Ang unang yumakap sa Islām ay isang babae, si Khadījah bint Khuwaylid (raḍiyallāhu ʿanhā). Siya ang umaliw sa Propeta ﷺ nang bumaba ang unang waḥy at natakot siya. Siya ang gumastos ng kanyang kayamanan para sa Islām. At si ʿĀʾishah (raḍiyallāhu ʿanhā), ang pinakamaalam na babae sa ummah, na nagdala sa atin ng napakaraming hadith tungkol sa buhay ng Propeta ﷺ sa loob ng kanyang tahanan.

Sinabi ng Allah tungkol sa mga asawa ng Propeta ﷺ:

﴿وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ﴾,

"At ang kanyang mga asawa ay mga ina nila (ng mga mananampalataya)." (Al-Aḥzāb 33:6) Kaya ang sinumang nanlalait sa kanila ay nanlalait sa sarili niyang mga ina.

At iniibig din natin ang Ahl al-Bayt, ang pamilya ng Propeta ﷺ, gaya nina ʿAlī, Fāṭimah, al-Ḥasan, at al-Ḥusayn (raḍiyallāhu ʿanhum). Sinabi ng Propeta ﷺ:

«أُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ فِي أَهْلِ بَيْتِي»,

"Ipinaaalala ko sa inyo ang Allah tungkol sa aking pamilya." Inulit niya ito nang tatlong ulit. (Muslim, blg. 2408, mula kay Zayd ibn Arqam.)

Ang posisyon ng Ahlus-Sunnah ay ang gitnang landas. Iniibig natin ang lahat ng Ṣaḥābah, kasama ang mga asawa ng Propeta ﷺ at ang kanyang pamilya. Hindi tayo tulad ng mga nagmamalabis sa pag-ibig sa ilan hanggang ituring silang higit pa sa tao, at hindi rin tayo tulad ng mga nanlalait sa iba sa kanila. Lahat sila ay pinili ng Allah, at lahat sila ay iniibig natin.

أَقُولُ قَوْلِي هَٰذَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ لِي وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِينَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ، فَاسْتَغْفِرُوهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.

(Uupo sandali ang khaṭīb.)

IKALAWANG KHUTBAH

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ سَبِيلَ الصَّحَابَةِ سَبِيلَ الْمُؤْمِنِينَ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ.

أَمَّا بَعْدُ: فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّهِ، وَالْزَمُوا سَبِيلَ الْمُؤْمِنِينَ.

Bakit ang Pag-unawa ng mga Ṣaḥābah?

Maaaring itanong ng ilan: "Bakit hindi na lang Qurʾān at Sunnah? Bakit kailangan pa ang pag-unawa ng mga Ṣaḥābah?" Ang sagot ay mula mismo sa Qurʾān:

﴿وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَىٰ وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّىٰ وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا﴾

"At ang sinumang sumalungat sa Sugo pagkatapos maging malinaw sa kanya ang patnubay, at sumunod sa landas na hindi landas ng mga mananampalataya, hahayaan Namin siya sa kanyang pinili at susunugin Namin siya sa Jahannam, at kay sama nitong hantungan." (An-Nisāʾ 4:115)

Ang mga unang "mananampalataya" na tinutukoy dito ay ang mga Ṣaḥābah. Lahat ng grupong lumihis sa kasaysayan ay nagsasabing "Qurʾān at Sunnah" ang batayan nila, ngunit iba-iba ang kanilang pag-unawa. Ang nagbubuklod sa atin ay ang pag-unawa ng mga nakasaksi sa pagbaba ng Qurʾān at nakarinig mismo sa Propeta ﷺ.

At sinabi ng Propeta ﷺ:

«فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ، تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ»

"Kaya kumapit kayo sa aking Sunnah at sa Sunnah ng mga matuwid at napatnubayang Khalīfah. Kumapit kayo rito at kagatin ninyo ito ng inyong mga bagang." (Isinalaysay ni Abū Dāwūd, blg. 4607, at at-Tirmidhī, blg. 2676, mula kay al-ʿIrbāḍ ibn Sāriyah. Ṣaḥīḥ.)

Iniulat na sinabi ni Imām Mālik (raḥimahullāh): "Hindi magiging maayos ang huling bahagi ng ummah na ito maliban sa pamamagitan ng nagpaayos sa unang bahagi nito."

Mga kapatid, alamin natin ang kanilang mga buhay. Basahin natin sa ating mga anak ang mga kuwento nina Abū Bakr, ʿUmar, ʿUthmān, ʿAlī, Khadījah, ʿĀʾishah, Bilāl, at Muṣʿab. Iniibig din natin ang Ahl al-Bayt ng Propeta ﷺ, nang walang pagmamalabis at walang pagkukulang.

Sinabi ng Allah:

﴿إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ۚ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾ [الْأَحْزَابُ: ٥٦]

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

وَارْضَ اللَّهُمَّ عَنِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ: أَبِي بَكْرٍ، وَعُمَرَ، وَعُثْمَانَ، وَعَلِيٍّ، وَعَنْ سَائِرِ الصَّحَابَةِ أَجْمَعِينَ، وَعَنِ التَّابِعِينَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ.

﴿رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ﴾ [الْحَشْرُ: ١٠]

اللَّهُمَّ احْشُرْنَا مَعَ نَبِيِّنَا ﷺ وَأَصْحَابِهِ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ، وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ، الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَالْأَمْوَاتِ.

﴿رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ﴾ [الْبَقَرَةُ: ٢٠١]

وَأَقِمِ الصَّلَاةَ.

Mga Sanggunian

Ang kahulugan ng Ṣaḥābī — Ibn Ḥajar al-ʿAsqalānī, al-Iṣābah fī Tamyīz aṣ-Ṣaḥābah
Ang pagbibigay ni Abū Bakr ng lahat ng kanyang kayamanan — at-Tirmidhī 3675 (Ḥasan)
«مَا ضَرَّ عُثْمَانَ مَا عَمِلَ بَعْدَ الْيَوْمِ» — at-Tirmidhī 3701 (Ḥasan)
Ang alok ni Saʿd ibn ar-Rabīʿ kay ʿAbd ar-Raḥmān ibn ʿAwf — al-Bukhārī 2049, 3780 (Ṣaḥīḥ)
«خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي...» — al-Bukhārī 2652; Muslim 2533 (Muttafaqun ʿalayh)
«لَا تَسُبُّوا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِي...» (ang alitan nina Khālid at ʿAbd ar-Raḥmān) — Muslim 2541; al-Bukhārī 3673 (Muttafaqun ʿalayh)
«فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ...» — Abū Dāwūd 4607; at-Tirmidhī 2676 (Ṣaḥīḥ)
Ang paghango ni Imām Mālik mula sa Al-Fatḥ 48:29 — Ibn Kathīr, Tafsīr al-Qurʾān al-ʿAẓīm
Ang paniniwala ng Ahlus-Sunnah tungkol sa mga Ṣaḥābah — Abū Jaʿfar aṭ-Ṭaḥāwī, al-ʿAqīdah aṭ-Ṭaḥāwiyyah
Pahayag ni Imām Mālik: "Hindi magiging maayos ang huling bahagi ng ummah…" — al-Qāḍī ʿIyāḍ, ash-Shifā (Athar)
«أُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ فِي أَهْلِ بَيْتِي» — Muslim 2408 (Ṣaḥīḥ)
Mga ayah — Āl ʿImrān 3:102; At-Tawbah 9:100; Al-Fatḥ 48:29; An-Nisāʾ 4:115; Al-Ḥashr 59:10; Al-Aḥzāb 33:6, 56; Al-Baqarah 2:201 (Qurʾān)

Khutbah