RASHID OCAMPO

Nov 14, 2026

Paksa: Ang ikhlāṣ bilang kondisyon ng pagtanggap ng gawa, ang panganib ng riyāʾ, at ang riyāʾ sa panahon ng social media

UNANG KHUTBAH

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَا يَقْبَلُ مِنَ الْعَمَلِ إِلَّا مَا كَانَ خَالِصًا لِوَجْهِهِ، صَوَابًا عَلَىٰ سُنَّةِ نَبِيِّهِ، الَّذِي يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ، وَلَا يَنْظُرُ إِلَى الصُّوَرِ وَالْأَمْوَالِ، وَلَٰكِنْ يَنْظُرُ إِلَى الْقُلُوبِ وَالْأَعْمَالِ.

وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا، وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ.

وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ وَأَصْحَابِهِ، وَسَلَّمَ تَسْلِيمًا كَثِيرًا.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ﴾ [آلُ عِمْرَانَ: ١٠٢]

﴿قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا﴾ [الْكَهْفُ: ١١٠]

أَمَّا بَعْدُ: فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ ﷺ، وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ.

Mga kapatid kong Muslim, mga lingkod ng Allah,

Bawat isa sa atin ay pumunta sa masjid ngayong araw. Ngunit ang tanong na dapat nating itanong sa ating sarili ay hindi "Pumunta ba ako?" kundi "Para kanino ako pumunta?"

Dalawang Kondisyon ng Pagtanggap

Sa ayah na binasa ko, ibinigay ng Allah ang dalawang kondisyon ng tinatanggap na gawa: "gumawa siya ng mabuting gawa", ibig sabihin ay ayon sa Sunnah; at "huwag siyang magtambal ng sinuman sa pagsamba sa kanyang Panginoon", ibig sabihin ay may ikhlāṣ.

Ipinaliwanag ni al-Fuḍayl ibn ʿIyāḍ (raḥimahullāh) ang ayah na

﴿لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا﴾,

"upang subukin kayo kung sino sa inyo ang pinakamahusay sa gawa" (Al-Mulk 67:2). Sinabi niya: "Ang pinakadalisay at pinakatama nito." Ipinaliwanag niya na ang gawang dalisay pero hindi tama ay hindi tinatanggap, at ang gawang tama pero hindi dalisay ay hindi rin tinatanggap. Ang dalisay ay para sa Allah lamang, at ang tama ay ayon sa Sunnah. (Iniulat ni Abū Nuʿaym sa Ḥilyat al-Awliyāʾ.)

Linawin natin ang ikalawang kondisyon, dahil madalas itong makalimutan. Hindi sapat na mabuti ang layunin. Kailangang ayon din sa Sunnah ang gawa. Sinabi ng Propeta ﷺ:

«مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ»

"Sinumang gumawa ng isang gawa na hindi ayon sa aming kautusan, ito ay tinatanggihan." (Isinalaysay ni Muslim, blg. 1718, mula kay ʿĀʾishah.)

Mga kapatid, may mga taong taos-puso ang layunin, gustong mapalapit sa Allah, ngunit gumagawa ng ʿibādah na hindi itinuro ng Propeta ﷺ. Ang kanilang ikhlāṣ ay hindi magpapabanal sa isang bidʿah. Kaya ang dalawang kondisyon ay laging magkasama: ikhlāṣ sa Allah, at pagsunod sa Sugo ﷺ. Ito ang kahulugan ng dalawang shahādah. Ang Lā ilāha illallāh ay ikhlāṣ, at ang Muḥammadun rasūlullāh ay pagsunod sa Sunnah.

Ang Gawa ay Ayon sa Layunin

Sinabi ng Propeta ﷺ:

«إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَىٰ»

"Ang mga gawa ay ayon lamang sa mga layunin, at ang bawat tao ay makakukuha lamang ng kanyang nilayon." (Isinalaysay ni al-Bukhārī, blg. 1, at Muslim, blg. 1907, mula kay ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb.)

Dalawang tao ang magkatabi sa iisang ṣaff, iisa ang galaw, iisa ang binabasa. Ngunit ang isa ay itinataas ng Allah, at ang isa ay walang natatanggap. Ang pagkakaiba ay nasa puso.

Sinabi ng Propeta ﷺ:

«إِنَّ اللَّهَ لَا يَنْظُرُ إِلَىٰ صُوَرِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ، وَلَٰكِنْ يَنْظُرُ إِلَىٰ قُلُوبِكُمْ وَأَعْمَالِكُمْ»

"Katotohanan, hindi tinitingnan ng Allah ang inyong mga anyo at ang inyong kayamanan, kundi tinitingnan Niya ang inyong mga puso at ang inyong mga gawa." (Isinalaysay ni Muslim, blg. 2564, mula kay Abū Hurayrah.)

At ang magandang balita ng hadith na ito: ang layunin ay kayang gawing ʿibādah kahit ang mga karaniwang gawain ng buhay. Sinabi ng Propeta ﷺ kay Saʿd ibn Abī Waqqāṣ:

«وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ عَلَيْهَا، حَتَّىٰ مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ»

"At walang anumang gastos na gagastusin mo nang may layuning hanapin ang pagkalugod ng Allah malibang gagantimpalaan ka rito, kahit ang subo ng pagkaing inilalagay mo sa bibig ng iyong asawa." (Isinalaysay ni al-Bukhārī, blg. 56, at Muslim, blg. 1628.)

Isipin ninyo, mga kapatid: ang pagtatrabaho para sa pamilya, ang pagluluto para sa mga anak, ang pagtulog upang magkaroon ng lakas para sa ṣalāh, at ang pagkain upang magkaroon ng lakas para sa ʿibādah ay maaaring maging ʿibādah na may gantimpala kung ang layunin ay para sa Allah. Ang ikhlāṣ ay ginagawang ginto ang mga karaniwang bagay.

At kahit ang mabuting gawa na hindi mo nagawa ay maaari mong makuha ang gantimpala dahil sa iyong layunin. Sinabi ng Propeta ﷺ sa mga Ṣaḥābah habang pabalik mula sa Tabūk: "May mga tao sa Madīnah na hindi kayo dumaan sa anumang daan o tumawid sa anumang lambak malibang kasama ninyo sila. Pinigilan lamang sila ng kanilang dahilan." (al-Bukhārī, blg. 4423, mula kay Anas.) Ang mga maysakit at mahihina na tapat na nagnais sumama ay nakatanggap ng gantimpala ng mga sumama, dahil sa kanilang layunin.

Ang Allah ay Hindi Nangangailangan ng Katambal

Sa isang ḥadīth qudsī, sinabi ng Allah:

«أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ، مَنْ عَمِلَ عَمَلًا أَشْرَكَ فِيهِ مَعِي غَيْرِي تَرَكْتُهُ وَشِرْكَهُ»

"Ako ang pinakamalayo sa lahat ng katambal sa pangangailangan sa pagtatambal. Sinumang gumawa ng isang gawa na tinambalan niya Ako ng iba, iiwan Ko siya at ang kanyang pagtatambal." (Isinalaysay ni Muslim, blg. 2985, mula kay Abū Hurayrah.)

Pansinin ang salitang ginamit sa hadith qudsī: taraktuhu wa shirkah, "iiwan Ko siya at ang kanyang pagtatambal." Hindi lamang tatanggihan ng Allah ang gawa. Iiwan Niya ang tao kasama ang kanyang pinagtambalan. Kung ginawa mo ang gawa para sa papuri ng tao, sa tao ka humingi ng gantimpala sa Araw ng Paghuhukom. Ngunit sa araw na iyon, ang mga tao mismo ay nangangailangan at walang maibibigay.

Ang Unang Tatlong Hahatulan

Isinalaysay ni Abū Hurayrah (raḍiyallāhu ʿanhu) na sinabi ng Propeta ﷺ na ang unang mga taong hahatulan sa Araw ng Paghuhukom ay tatlo: isang lalaking namatay sa labanan, isang lalaking nag-aral at nagturo ng kaalaman at nagbasa ng Qurʾān, at isang lalaking binigyan ng maraming kayamanan at ginastos ito sa kabutihan. Ipaaalala sa kanila ng Allah ang Kanyang mga biyaya, at aaminin nila ang mga ito. Ngunit sasabihin sa bawat isa: "Nagsinungaling ka. Ginawa mo iyon upang sabihin ng mga tao na ikaw ay matapang, ikaw ay maalam, ikaw ay mapagbigay. At nasabi na nga iyon." At hihilahin sila sa kanilang mga mukha hanggang maihagis sa Apoy. (Isinalaysay ni Muslim, blg. 1905.)

Mga kapatid, ang mga gawa nila ay kabilang sa pinakadakila: jihād, kaalaman, Qurʾān, at ṣadaqah. Ngunit dahil hindi para sa Allah, naging dahilan ito ng kanilang kapahamakan.

Ang hadith na ito tungkol sa unang tatlong hahatulan ay napakabigat kaya nang isalaysay ito ni Abū Hurayrah (raḍiyallāhu ʿanhu), ilang beses siyang nawalan ng malay bago niya ito natapos. At nang marinig ito ni Muʿāwiyah (raḍiyallāhu ʿanhu), umiyak siya nang husto hanggang inakala ng mga kasama niya na mamamatay siya, at saka niya binasa ang ayah:

﴿مَن كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ﴾,

"Ang sinumang nagnanais ng buhay sa mundo at ng palamuti nito, ibibigay Namin sa kanila nang buo ang kanilang mga gawa rito, at hindi sila dadayain dito." (Hūd 11:15) (Isinalaysay ni at-Tirmidhī, blg. 2382. Ḥasan ayon kay al-Albānī.)

Mga kapatid, kung ganito ang takot ng mga Ṣaḥābah, ang mga nagbigay ng kanilang buhay at kayamanan para sa Islām, paano pa kaya tayo? Ang mananampalataya ay laging sinusuri ang kanyang puso, hindi dahil wala siyang tiwala sa awa ng Allah, kundi dahil alam niyang ang puso ay madaling magbago.

Ang Mga Nakatagong Gawa ng mga Matuwid

At ang isa sa pinakamagandang tanda ng ikhlāṣ ay ang pagtatago ng mabuting gawa. Sa pitong uri ng taong bibigyan ng lilim ng Allah sa araw na walang ibang lilim kundi ang Kanya, binanggit ng Propeta ﷺ:

«وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا، حَتَّىٰ لَا تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ»

"At isang lalaking nagbigay ng ṣadaqah at itinago ito, hanggang hindi nalaman ng kanyang kaliwang kamay ang ibinibigay ng kanyang kanang kamay." (Isinalaysay ni al-Bukhārī, blg. 660, at Muslim, blg. 1031, mula kay Abū Hurayrah.)

Ganoon kalihim, mga kapatid, na para bang kahit ang sarili niyang kaliwang kamay ay hindi nakaaalam.

At ito ang ginawa ng mga Salaf. Iniulat sa mga aklat ng talambuhay ng mga Salaf, gaya ng Ḥilyat al-Awliyāʾ ni Abū Nuʿaym at Siyar Aʿlām an-Nubalāʾ ni adh-Dhahabī, na si ʿAlī ibn al-Ḥusayn, ang apo sa tuhod ng Propeta ﷺ na kilala bilang Zayn al-ʿĀbidīn, ay may kaugalian: sa dilim ng gabi, pinapasan niya sa kanyang likod ang mga sako ng tinapay at dinadala ito sa mga mahihirap na pamilya sa Madīnah, nang hindi nila nalalaman kung sino ang nagdadala. Nang siya ay mamatay, napansin ng mga naghanda sa kanyang katawan ang mga marka sa kanyang likod mula sa matagal na pagpapasan. At saka lamang nalaman ng mga pamilyang iyon kung sino ang nagpapakain sa kanila, nang tumigil na ang pagdating ng tinapay.

Mga kapatid, ihambing natin ito sa ating panahon, kung kailan ang bawat pamimigay ng ayuda ay may kasamang camera, tarpaulin, at post sa social media. Hindi lahat ng pagpapakita ay riyāʾ. Minsan ay kailangan ito upang hikayatin ang iba. Ngunit tanungin natin ang ating sarili: mayroon ba akong kahit isang mabuting gawa na ang Allah lamang ang nakaaalam?

أَقُولُ قَوْلِي هَٰذَا، وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ لِي وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِينَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ، فَاسْتَغْفِرُوهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.

(Uupo sandali ang khaṭīb.)

IKALAWANG KHUTBAH

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَمَرَنَا بِإِخْلَاصِ الدِّينِ لَهُ، فَقَالَ: وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ.

أَمَّا بَعْدُ: فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّهِ، وَأَخْلِصُوا لَهُ أَعْمَالَكُمْ.

Ang Nakatagong Shirk

Sinabi ng Propeta ﷺ:

«إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ الشِّرْكُ الْأَصْغَرُ»

قَالُوا: وَمَا الشِّرْكُ الْأَصْغَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «الرِّيَاءُ»

"Katotohanan, ang pinakakinatatakutan ko para sa inyo ay ang maliit na shirk." Sinabi nila: "Ano ang maliit na shirk, O Sugo ng Allah?" Sinabi niya: "Ang riyāʾ (pagpapakitang-tao)." (Isinalaysay ni Aḥmad mula kay Maḥmūd ibn Labīd. Ṣaḥīḥ ayon kay al-Albānī.)

Kinatakutan ito ng Propeta ﷺ para sa kanyang mga Ṣaḥābah. Paano pa kaya para sa atin, sa panahon ng social media? Ang selfie habang nasa Ḥaram, ang post tungkol sa ṣadaqah, ang video ng ating pag-iyak sa du'a. Hindi lahat ng ito ay riyāʾ, ngunit dapat nating tanungin ang ating sarili: para kanino ito?

Sinabi ni Sufyān ath-Thawrī (raḥimahullāh): "Wala akong hinarap na bagay na mas mahirap para sa akin kaysa sa aking layunin, sapagkat ito ay pabagu-bago sa akin."

Huwag Ding Iwan ang Gawa Dahil sa Takot sa Riyāʾ

Ngunit mag-ingat din tayo sa isang patibong ni Shayṭān: ang pag-iwan sa mabuting gawa dahil takot tayong makita ng iba. Iniulat na sinabi ni al-Fuḍayl ibn ʿIyāḍ (raḥimahullāh): "Ang pag-iwan ng gawa dahil sa mga tao ay riyāʾ, at ang paggawa nito para sa mga tao ay shirk. At ang ikhlāṣ ay ang iligtas ka ng Allah mula sa dalawang ito."

At kung pinuri ka ng mga tao sa mabuting gawang ginawa mo para sa Allah nang hindi mo ito hinanap, iyan ay mabuting balita. Tinanong ang Propeta ﷺ tungkol sa taong gumagawa ng mabuti at pinupuri siya ng mga tao. Sinabi niya:

«تِلْكَ عَاجِلُ بُشْرَى الْمُؤْمِنِ»,

"Iyan ang maagang mabuting balita para sa mananampalataya." (Muslim, blg. 2642, mula kay Abū Dharr.)

Mga praktikal na hakbang:

  1. Suriin ang layunin bago, habang, at pagkatapos ng gawa.
  2. Magkaroon ng lihim na ʿibādah na ang Allah lamang ang nakaaalam.
  3. Bago mag-post ng iyong ʿibādah, tanungin ang sarili: "Kung walang makakakita nito, gagawin ko pa rin ba?"
  4. Magdasal laban sa riyāʾ, sapagkat ang puso ay nasa kamay ng Allah.

Sinabi ng Allah:

﴿إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ۚ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾ [الْأَحْزَابُ: ٥٦]

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

اللَّهُمَّ اجْعَلْ أَعْمَالَنَا كُلَّهَا صَالِحَةً، وَاجْعَلْهَا لِوَجْهِكَ خَالِصَةً، وَلَا تَجْعَلْ لِأَحَدٍ فِيهَا شَيْئًا.

اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ أَنْ نُشْرِكَ بِكَ شَيْئًا وَنَحْنُ نَعْلَمُ، وَنَسْتَغْفِرُكَ لِمَا لَا نَعْلَمُ.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ، وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ، الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَالْأَمْوَاتِ.

﴿رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ﴾ [الْبَقَرَةُ: ٢٠١]

وَأَقِمِ الصَّلَاةَ.

Mga Sanggunian

  • «إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ...» — al-Bukhārī 1; Muslim 1907 (Muttafaqun ʿalayh)

  • «إِنَّ اللَّهَ لَا يَنْظُرُ إِلَىٰ صُوَرِكُمْ...» — Muslim 2564 (Ṣaḥīḥ)

  • «أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ...» — Muslim 2985 (Ṣaḥīḥ)

  • Ang unang tatlong hahatulan — Muslim 1905 (Ṣaḥīḥ)

  • «إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ الشِّرْكُ الْأَصْغَرُ...» — Aḥmad, mula kay Maḥmūd ibn Labīd (Ṣaḥīḥ ayon kay al-Albānī)

  • «تِلْكَ عَاجِلُ بُشْرَى الْمُؤْمِنِ» — Muslim 2642 (Ṣaḥīḥ)

  • «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أُشْرِكَ بِكَ وَأَنَا أَعْلَمُ...» — al-Bukhārī, al-Adab al-Mufrad 716 (Ṣaḥīḥ ayon kay al-Albānī)

  • Paliwanag ni al-Fuḍayl sa «أَحْسَنُ عَمَلًا» at ang kanyang pahayag tungkol sa riyāʾ — Abū Nuʿaym, Ḥilyat al-Awliyāʾ (Athar)

  • Pahayag ni Sufyān ath-Thawrī tungkol sa layunin — Abū Nuʿaym, Ḥilyat al-Awliyāʾ (Athar)

  • «مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ» — Muslim 1718 (Ṣaḥīḥ)

  • «حَتَّىٰ مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ» — al-Bukhārī 56; Muslim 1628 (Muttafaqun ʿalayh)

  • Ang mga naiwan sa Madīnah dahil sa dahilan (Tabūk) — al-Bukhārī 4423 (Ṣaḥīḥ)

  • Ang pagkawala ng malay ni Abū Hurayrah at pag-iyak ni Muʿāwiyah — at-Tirmidhī 2382 (Ḥasan ayon kay al-Albānī)

  • «وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا...» — al-Bukhārī 660; Muslim 1031 (Muttafaqun ʿalayh)

  • Ang lihim na pagpapakain ni ʿAlī ibn al-Ḥusayn sa mga mahihirap — Abū Nuʿaym, Ḥilyat al-Awliyāʾ; adh-Dhahabī, Siyar Aʿlām an-Nubalāʾ (Athar)

  • Mga ayah — Āl ʿImrān 3:102; Al-Kahf 18:110; Al-Mulk 67:2; Al-Bayyinah 98:5; Hūd 11:15; Al-Aḥzāb 33:56; Al-Baqarah 2:201 (Qurʾān)

Comments

    Leave a comment